Kamervragen SP over wanbeheer in de zorg
Geplaatst op 05-01-2009 16:55 door laatjenietkisten .com in categorie volkskrantblog - Bewerk dit bericht
Schriftelijke vragen van de leden Van Gerven en Leijten (SP) aan de minister en staatssecretaris van VWS over het bericht dat wanbeheer in de zorg het Rijk 73 miljoen kost
1. Wat is uw reactie op het bericht dat dat wanbeheer in de zorg het Rijk 73 miljoen kost? (1)
2. Welke maatregelen gaat u nemen om wanbeheer in de zorg aan te pakken en het toezicht op falend bestuur te verscherpen? In hoeverre voldoen uw plannen voor een Early warning-systeem hier aan?
3. Erkent u dat de zorgbrede governance code te vrijblijvend is? Zo neen, waarom niet? Zo ja, welke maatregelen gaat u nemen?
4. Welke mogelijkheden ziet u om het meer dan nu mogelijk te maken om falende bestuurders op te laten draaien voor de geleden verliezen indien zij daar de oorzaak van zijn?
5. Bent u bereid ook voor interim-bestuurders in de zorg een code voor de bezoldiging in te stellen? Zo neen, waarom niet?
6. Erkent u dat gezien het feit dat cliëntenraden voor de financiering van rechtsgang bij de Ondernemingskamer bij vermoeden van wanbeheer door het bestuur bij het bestuur van de instelling aan moeten kloppen, dit de mogelijkheden van de cliëntenraden kan belemmeren? Zo neen, waarom niet? Zo ja, bent u bereid een fonds in te stellen waaruit de rechtsgang namens cliëntenraden gefinancierd kan worden? Zo neen, waarom niet? Op welke wijze wilt u de positie van cliëntenraden in dergelijke situaties verbeteren?
7. Is de lijst in de Volkskrant (1) uitputtelijk? Zo ja, waarom staat Meavita bijvoorbeeld niet vermeld (2)? Zo neen, kunt u ons het gehele overzicht verstrekken van de steun die in de afgelopen tien jaar gegeven is?
8. In hoeveel gevallen was de noodsteun een gevolg van het niet betalen van productie door behaalde productieafspraken?
9. Zijn er eisen gesteld aan het verstrekken van financiële steun, bijvoorbeeld vermindering van overhead, het beperken van salarissen in de top, het aantrekken van personeel? Zo neen, waarom niet? Zo ja, welke eisen en hoe is er aan die eisen voldaan? Bent u bereid om mogelijkheden te zoeken om in de toekomst wel eisen te stellen aan dergelijke zaken? Zo neen, waarom niet?
10. Zijn de bestedingen van zorginstellingen die financiële steun hebben ontvangen gevolgd, maw, is er zicht geweest op beter beheer? Zo neen, waarom niet? Zo ja, hoe zijn die bestedingen terecht gekomen?
11. Wat is de reden dat de Kamer hierover niet eerder geïnformeerd is?(1) Volkskrant 3 januari 2009 (2)
Zorgvisie:http://www.zorgvisie.nl/nieuws/nieuwsoverzicht/nieuwsartikel/Meavita-kreeg-al-eerder-liquiditeitssteun.htm
zondag 11 januari 2009
zaterdag 10 januari 2009
VVD om tafel met zorgorganisaties over toekomst AWBZ
Tweede-Kamerfractie
9-1-2009
VVD om tafel met zorgorganisaties over toekomst AWBZ
VVD-Tweede Kamerlid Anouchka van Miltenburg debatteert vrijdagmiddag met een groot aantal sleutelfiguren uit de zorg over de toekomst van de AWBZ.
Afgelopen zomer presenteerde de VVD haar zorgnota.
In deze nota schetst de VVD een beeld over hoe de zorg in Nederland, en de AWBZ als onderdeel daarvan, er over 10 jaar uit moet zien.
Vertegenwoordigers van zorgaanbieders, verzekeraars, de beroepsgroep, en van patiëntenorganisaties reageren tijdens het debat op de visie van de VVD.
Van Miltenburg: ”In de zorgnota hebben we onze ideeën afgestoft, en nu is het tijd om ze te toetsen bij het veld om te kijken of de visie maatschappelijk goed valt en praktisch uitvoerbaar is.
Ik ben heel erg blij dat zoveel organisaties deze uitdaging aan gaan en hierbij aanwezig zijn”.
De volgende organisaties zijn aanwezig: NPCF, Per Saldo, V&VN, GGD, Actiz, MEE, GGZ, CG-Raad, VNG, ZN en VGN.
Aan de hand van de bevindingen schrijft van Miltenburg een bijlage bij de zorgnota.
9 januari 2009
Anouchka van Miltenburg: a.vmiltenburg@tweedekamer.nl
9-1-2009
VVD om tafel met zorgorganisaties over toekomst AWBZ
VVD-Tweede Kamerlid Anouchka van Miltenburg debatteert vrijdagmiddag met een groot aantal sleutelfiguren uit de zorg over de toekomst van de AWBZ.
Afgelopen zomer presenteerde de VVD haar zorgnota.
In deze nota schetst de VVD een beeld over hoe de zorg in Nederland, en de AWBZ als onderdeel daarvan, er over 10 jaar uit moet zien.
Vertegenwoordigers van zorgaanbieders, verzekeraars, de beroepsgroep, en van patiëntenorganisaties reageren tijdens het debat op de visie van de VVD.
Van Miltenburg: ”In de zorgnota hebben we onze ideeën afgestoft, en nu is het tijd om ze te toetsen bij het veld om te kijken of de visie maatschappelijk goed valt en praktisch uitvoerbaar is.
Ik ben heel erg blij dat zoveel organisaties deze uitdaging aan gaan en hierbij aanwezig zijn”.
De volgende organisaties zijn aanwezig: NPCF, Per Saldo, V&VN, GGD, Actiz, MEE, GGZ, CG-Raad, VNG, ZN en VGN.
Aan de hand van de bevindingen schrijft van Miltenburg een bijlage bij de zorgnota.
9 januari 2009
Anouchka van Miltenburg: a.vmiltenburg@tweedekamer.nl
Lang leve het vroegere ziekenfonds
Lang leve het vroegere ziekenfonds
Edith Schippers van de VVD begrijpt niet waarom 60 procent van de bevolking het oude ziekenfonds terug wil. (BN/DeStem, zat 6 december 2008). De zorgpremies zouden nu minder stijgen dan ten tijde van het ziekenfonds en in buitenlandse onderzoeken kwam het Nederlandse zorgstelsel als het beste uit de bus. Hebben al deze mensen nu ongelijk en moeten ze blij zijn met de nieuwe Zorgverzekeringwet? Nee, mevrouw Schippers zit er naast.
Henk van Gerven is Tweede Kamerlid voor de SP en huisarts
Het ziekenfonds was niet zaligmakend, maar dit zorgstelsel kent vele tekortkomingen. Mensen voelen aan den lijve wat het doorvoeren van bezuinigingen, marktwerking en concurrentie in de zorg hen brengt. Meer bureaucratie, meer onzekerheid, hogere eigen bijdragen en hogere premies en minder zorg door een pakket dat steeds verder wordt uitgekleed en minder solidariteit.De SP was en blijft een tegenstander van het nieuwe zorgstelsel. Om verschillende redenen: de premie is voor veel mensen te hoog en is niet eerlijk. Een bijstandsmoeder betaalt evenveel zorgpremie als een miljonair. Vooral de chronisch zieken, mensen met een handicap, de lagere inkomens en de ouderen betalen de rekening. Groepen mensen die ook noodgedwongen een dure aanvullende verzekering moeten nemen voor bijvoorbeeld de tandarts en de fysiotherapeut.De afgelopen vier jaar zijn de eigen bijdragen verdubbeld en is er verder bezuinigd op het basispakket. Komend jaar wordt de sta-op-stoel niet meer vergoed en verdwijnen de slaap- en kalmeringsmiddelen grotendeels uit het pakket. Vooral het verplichte eigen risico van 155 euro dat is ingevoerd als een straf op ziekte hakt erin. Chronisch zieken zouden gecompenseerd worden, maar dit is en te weinig en veel mensen die wel chronisch ziek zijn, bijvoorbeeld kankerpatiënten, vallen vanwege bureaucratische regels buiten de boot.Om in aanmerking te komen voor compensatie moet je 180 dagdoseringen van een geneesmiddel per jaar gebruiken en aangezien chemotherapie slechts eens in de week is, is mevrouw niet chronisch ziek genoeg.Met de zorgverzekering is ook de macht van de zorgverzekeraar toegenomen. Niet de arts bepaalt voortaan welk medicijn u krijgt. Nee, de zorgverzekeraar doet dat. De zorgverzekeraar kan ook bedingen dat iemand anders voorkruipt op de wachtlijst, omdat de zorgverzekeraar daar goede afspraken over heeft gemaakt met het ziekenhuis. Niet de medische urgentie bepaalt dan wie er eerder geholpen wordt, maar waar u verzekerd bent.In de zorgverzekeringswet worden verzekerden vooral gezien als consumenten die moeten kiezen. Maar mensen willen helemaal niet kiezen als het om zorg gaat. Dat blijkt ook uit de cijfers. Veranderde in 2006 bij de invoering van de zorgverzekeringwet nog 18 procent van verzekeraar, in 2009 is dit naar verwachting nog maar 2 tot 3 procent. Mensen willen helemaal niet ieder jaar van verzekeraar veranderen. Zij willen er op aan kunnen dat goede zorg voor iedereen om de hoek wordt geleverd. Door de huisarts, de apotheker, het ziekenhuis.Mensen die aangeven heimwee te hebben naar het ziekenfonds, ergeren zich nu vooral aan het gebrek aan solidariteit en de verschraling.De zorgverzekering moet gebaseerd zijn op solidariteit. De premies worden daarbij eerlijker en dus meer inkomensafhankelijk. We schaffen het eigen risico af, waardoor zieken niet meer betalen dan anderen. Alle noodzakelijke zorg wordt weer vergoed in het verzekerde pakket.Op naar een solidaire en eerlijke zorgverzekering.
Dit artikel verscheen eerder in BN/De Stem op 13 december 2008
Edith Schippers van de VVD begrijpt niet waarom 60 procent van de bevolking het oude ziekenfonds terug wil. (BN/DeStem, zat 6 december 2008). De zorgpremies zouden nu minder stijgen dan ten tijde van het ziekenfonds en in buitenlandse onderzoeken kwam het Nederlandse zorgstelsel als het beste uit de bus. Hebben al deze mensen nu ongelijk en moeten ze blij zijn met de nieuwe Zorgverzekeringwet? Nee, mevrouw Schippers zit er naast.
Henk van Gerven is Tweede Kamerlid voor de SP en huisarts
Het ziekenfonds was niet zaligmakend, maar dit zorgstelsel kent vele tekortkomingen. Mensen voelen aan den lijve wat het doorvoeren van bezuinigingen, marktwerking en concurrentie in de zorg hen brengt. Meer bureaucratie, meer onzekerheid, hogere eigen bijdragen en hogere premies en minder zorg door een pakket dat steeds verder wordt uitgekleed en minder solidariteit.De SP was en blijft een tegenstander van het nieuwe zorgstelsel. Om verschillende redenen: de premie is voor veel mensen te hoog en is niet eerlijk. Een bijstandsmoeder betaalt evenveel zorgpremie als een miljonair. Vooral de chronisch zieken, mensen met een handicap, de lagere inkomens en de ouderen betalen de rekening. Groepen mensen die ook noodgedwongen een dure aanvullende verzekering moeten nemen voor bijvoorbeeld de tandarts en de fysiotherapeut.De afgelopen vier jaar zijn de eigen bijdragen verdubbeld en is er verder bezuinigd op het basispakket. Komend jaar wordt de sta-op-stoel niet meer vergoed en verdwijnen de slaap- en kalmeringsmiddelen grotendeels uit het pakket. Vooral het verplichte eigen risico van 155 euro dat is ingevoerd als een straf op ziekte hakt erin. Chronisch zieken zouden gecompenseerd worden, maar dit is en te weinig en veel mensen die wel chronisch ziek zijn, bijvoorbeeld kankerpatiënten, vallen vanwege bureaucratische regels buiten de boot.Om in aanmerking te komen voor compensatie moet je 180 dagdoseringen van een geneesmiddel per jaar gebruiken en aangezien chemotherapie slechts eens in de week is, is mevrouw niet chronisch ziek genoeg.Met de zorgverzekering is ook de macht van de zorgverzekeraar toegenomen. Niet de arts bepaalt voortaan welk medicijn u krijgt. Nee, de zorgverzekeraar doet dat. De zorgverzekeraar kan ook bedingen dat iemand anders voorkruipt op de wachtlijst, omdat de zorgverzekeraar daar goede afspraken over heeft gemaakt met het ziekenhuis. Niet de medische urgentie bepaalt dan wie er eerder geholpen wordt, maar waar u verzekerd bent.In de zorgverzekeringswet worden verzekerden vooral gezien als consumenten die moeten kiezen. Maar mensen willen helemaal niet kiezen als het om zorg gaat. Dat blijkt ook uit de cijfers. Veranderde in 2006 bij de invoering van de zorgverzekeringwet nog 18 procent van verzekeraar, in 2009 is dit naar verwachting nog maar 2 tot 3 procent. Mensen willen helemaal niet ieder jaar van verzekeraar veranderen. Zij willen er op aan kunnen dat goede zorg voor iedereen om de hoek wordt geleverd. Door de huisarts, de apotheker, het ziekenhuis.Mensen die aangeven heimwee te hebben naar het ziekenfonds, ergeren zich nu vooral aan het gebrek aan solidariteit en de verschraling.De zorgverzekering moet gebaseerd zijn op solidariteit. De premies worden daarbij eerlijker en dus meer inkomensafhankelijk. We schaffen het eigen risico af, waardoor zieken niet meer betalen dan anderen. Alle noodzakelijke zorg wordt weer vergoed in het verzekerde pakket.Op naar een solidaire en eerlijke zorgverzekering.
Dit artikel verscheen eerder in BN/De Stem op 13 december 2008
Reserves over rol zorgverzekeraar
Reserves over rol zorgverzekeraar
07-01-2009 05:14
De PvdA is zeer gereserveerd over de rol van een zorgverzekeraar bij de overname van het Vlietland Ziekenhuis in Schiedam. Volgens PvdA Tweede-Kamerlid Eelke van der Veen moet de minister onderzoeken of de overname van het Vlietland Ziekenhuis door de beugel kan: ‘Zo niet dan moet hij een streep halen door de overnameplannen.’
Een coöperatie waaraan zorgverzekeraar DSW, personeel van het ziekenhuis en huisartsen en andere zorginstellingen uit de regio deelnemen, hebben een holding opgericht om het noodlijdende Vlietland ziekenhuis over te nemen.De PvdA gaat uit van het principe ‘schoenmaker, houd je bij je leest’. Een zorgverzekeraar moet verzekeren en een zorgaanbieder dient zorg te dragen voor het aanbieden van zorg. Van der Veen: 'Als dit door elkaar heen gaat lopen, dan wordt het ook onduidelijk wie waarvoor verantwoordelijk is.’ Ook voor de patiënt geldt dat als hij of zij zorg nodig heeft, het volstrekt helder moet zijn wie verantwoordelijk is voor het leveren van zorg. Hulpverleners moeten zich volgens de PvdA alleen met zorg bezighouden en niet met de verschillende financiële posities van partijen. Het mag niet zo zijn dat zorgverzekeraars patiënten verplicht kunnen stellen dat zij alleen bij de eigen instelling van de zorgverzekeraar terecht kunnen. De PvdA staat positiever tegenover een coöperatie waaraan alleen zorgaanbieders en medewerkers van het ziekenhuis deelnemen. Het vergroot de betrokkenheid van de zorgverleners die werken bij de zorginstelling en bovendien kan op die manier de zorg beter op elkaar worden afgestemd. Van der Veen: ‘Dit is alleen maar goed voor de kwaliteit van de zorg. Voorwaarde voor de PvdA blijft dat patiënten keuzevrijheid moeten blijven houden.’ De PvdA is extra kritisch over de over de overnameplannen omdat er op dit moment grote ontrust heerst over de financiële positie van ziekenhuizen. Van der veen: ‘Al bij het debat over het IJsselmeerziekenhuis heeft de PvdA aangedrongen op duidelijkheid over de financiering van de ziekenhuizen en de rol van de zorgverzekeraars. Voordat er nieuwe vormen van samenwerking tussen partijen worden toegelaten, moet er een debat komen. De uitkomst van het debat dient een houvast te bieden voor toekomstige ontwikkelingen.’ Van der Veen vindt dat de spelregels voor partijen aangepast dienen te worden aan de huidige ontwikkelingen. De politiek dreigt volgens hem nu te veel achter de feiten aan te lopen.
BRON WEBSITE PVDA
07-01-2009 05:14
De PvdA is zeer gereserveerd over de rol van een zorgverzekeraar bij de overname van het Vlietland Ziekenhuis in Schiedam. Volgens PvdA Tweede-Kamerlid Eelke van der Veen moet de minister onderzoeken of de overname van het Vlietland Ziekenhuis door de beugel kan: ‘Zo niet dan moet hij een streep halen door de overnameplannen.’
Een coöperatie waaraan zorgverzekeraar DSW, personeel van het ziekenhuis en huisartsen en andere zorginstellingen uit de regio deelnemen, hebben een holding opgericht om het noodlijdende Vlietland ziekenhuis over te nemen.De PvdA gaat uit van het principe ‘schoenmaker, houd je bij je leest’. Een zorgverzekeraar moet verzekeren en een zorgaanbieder dient zorg te dragen voor het aanbieden van zorg. Van der Veen: 'Als dit door elkaar heen gaat lopen, dan wordt het ook onduidelijk wie waarvoor verantwoordelijk is.’ Ook voor de patiënt geldt dat als hij of zij zorg nodig heeft, het volstrekt helder moet zijn wie verantwoordelijk is voor het leveren van zorg. Hulpverleners moeten zich volgens de PvdA alleen met zorg bezighouden en niet met de verschillende financiële posities van partijen. Het mag niet zo zijn dat zorgverzekeraars patiënten verplicht kunnen stellen dat zij alleen bij de eigen instelling van de zorgverzekeraar terecht kunnen. De PvdA staat positiever tegenover een coöperatie waaraan alleen zorgaanbieders en medewerkers van het ziekenhuis deelnemen. Het vergroot de betrokkenheid van de zorgverleners die werken bij de zorginstelling en bovendien kan op die manier de zorg beter op elkaar worden afgestemd. Van der Veen: ‘Dit is alleen maar goed voor de kwaliteit van de zorg. Voorwaarde voor de PvdA blijft dat patiënten keuzevrijheid moeten blijven houden.’ De PvdA is extra kritisch over de over de overnameplannen omdat er op dit moment grote ontrust heerst over de financiële positie van ziekenhuizen. Van der veen: ‘Al bij het debat over het IJsselmeerziekenhuis heeft de PvdA aangedrongen op duidelijkheid over de financiering van de ziekenhuizen en de rol van de zorgverzekeraars. Voordat er nieuwe vormen van samenwerking tussen partijen worden toegelaten, moet er een debat komen. De uitkomst van het debat dient een houvast te bieden voor toekomstige ontwikkelingen.’ Van der Veen vindt dat de spelregels voor partijen aangepast dienen te worden aan de huidige ontwikkelingen. De politiek dreigt volgens hem nu te veel achter de feiten aan te lopen.
BRON WEBSITE PVDA
Minister Ab Klink (Volksgezondheid) vindt een tweede revolutie in de zorg nodig.
Ab Klink: Tweede revolutie in de zorg nodig.
Minister Ab Klink (Volksgezondheid) vindt een tweede revolutie in de zorg nodig.
De bekostiging van de zorg beloont nu nog teveel versnippering en staat samenhangende zorg in de weg. En die samenhang in de zorg is met name voor chronisch zieken uitermate belangrijk. Klink zei dit tijdens de manifestatie van de Telegraafactie Alles uit de kast voor de zorg.
Toespraak minister Klink bij zorgactie Telegraaf.pdf
Minister Ab Klink (Volksgezondheid) vindt een tweede revolutie in de zorg nodig.
De bekostiging van de zorg beloont nu nog teveel versnippering en staat samenhangende zorg in de weg. En die samenhang in de zorg is met name voor chronisch zieken uitermate belangrijk. Klink zei dit tijdens de manifestatie van de Telegraafactie Alles uit de kast voor de zorg.
Toespraak minister Klink bij zorgactie Telegraaf.pdf
Bloedzuigers in de zorg
Column
Henk van Gerven:
Bloedzuigers in de zorg
Fractiemedewerker Jessica belt mij. “Heb je het laatste nieuws al gehoord? Het Flevoziekenhuis in Almere overweegt een juridische procedure omdat de overheid steun heeft verleend aan de IJsselmeerziekenhuizen in Lelystad en Emmeloord.” De zoveelste stap in het ziekenhuisconcurrentiedrama in de Flevopolders.
Het Flevoziekenhuis voelt zich benadeeld terwijl het vanwege het algemene belang blij zou moeten zijn dat de overheid bereid is voor ruim dertig miljoen garant te staan. Door falend overheidstoezicht, rammelend management en gebrekkige medische zorg van een deel van de medisch specialisten stonden de IJsselmeerziekenhuizen in Lelystad en Emmeloord aan de afgrond. Dankzij de concurrentie en marktwerking trokken de omliggende ziekenhuizen in Sneek, Harderwijk en Almere als bloedzuigers steeds meer patiënten en personeel weg. Uiteindelijk zag de overheid zich gedwongen in te grijpen om te verhinderen dat de ziekenhuizen in Lelystad en Emmeloord hun deuren zouden moeten sluiten.
Waarom hebben de ziekenhuizen uit de omgeving niet de samenwerking gezocht en hulp geboden in het belang van goede ziekenhuiszorg om de hoek in Flevoland en de Noordoostpolder?
Ook na het overheidsingrijpen gaat de concurrentieslag echter onverminderd door. Zo wil St. Jansdal uit Harderwijk een polikliniek openen in Dronten, evenals de IJsselmeerziekenhuizen. En het Antonius Ziekenhuis uit Sneek wil een ziekenhuis realiseren in Emmeloord, terwijl er op steenworp afstand al een ziekenhuis staat. Wat een verspilling van geld, menskracht en energie.
En is deze situatie uniek? Geenszins. Een zelfde drama lijkt zich te gaan voltrekken op Walcheren. Een Zwitserse investeerder Davaci wil er een nieuw ziekenhuis bouwen, terwijl het ziekenhuis in Vlissingen thans dreigt te worden ontmanteld. De een zijn dood, de ander zijn brood lijkt het devies.
Tot in de negentiende eeuw was aderlaten heel populair. Daarvoor werden medicinale bloedzuigers gebruikt. De gedachte daarachter was dat bloedzuigers zo de lichaamssappen weer in evenwicht zouden brengen en een ziek lichaam genezen. In werkelijkheid legden heel veel mensen het loodje.
De bloedzuigers in de zorg lijken weer helemaal terug. Maar nu worden deze gebruikt voor instellingen. Onder markt- en concurrentieverhoudingen mag de ene instelling de ander leegzuigen. Zo zal er een nieuw evenwicht ontstaan. Dat is heilzaam is voor de instellingen, luidt het marktcredo van minister Klink en de zijnen. In werkelijkheid zal een toenemend aantal instellingen failliet gaan. Maar bloedzuigers werken nog steeds niet, geen patiënt wordt er beter van.
RSS-feed SP-columns Wat kun je met RSS?
--> bron SP
Henk van Gerven:
Bloedzuigers in de zorg
Fractiemedewerker Jessica belt mij. “Heb je het laatste nieuws al gehoord? Het Flevoziekenhuis in Almere overweegt een juridische procedure omdat de overheid steun heeft verleend aan de IJsselmeerziekenhuizen in Lelystad en Emmeloord.” De zoveelste stap in het ziekenhuisconcurrentiedrama in de Flevopolders.
Het Flevoziekenhuis voelt zich benadeeld terwijl het vanwege het algemene belang blij zou moeten zijn dat de overheid bereid is voor ruim dertig miljoen garant te staan. Door falend overheidstoezicht, rammelend management en gebrekkige medische zorg van een deel van de medisch specialisten stonden de IJsselmeerziekenhuizen in Lelystad en Emmeloord aan de afgrond. Dankzij de concurrentie en marktwerking trokken de omliggende ziekenhuizen in Sneek, Harderwijk en Almere als bloedzuigers steeds meer patiënten en personeel weg. Uiteindelijk zag de overheid zich gedwongen in te grijpen om te verhinderen dat de ziekenhuizen in Lelystad en Emmeloord hun deuren zouden moeten sluiten.
Waarom hebben de ziekenhuizen uit de omgeving niet de samenwerking gezocht en hulp geboden in het belang van goede ziekenhuiszorg om de hoek in Flevoland en de Noordoostpolder?
Ook na het overheidsingrijpen gaat de concurrentieslag echter onverminderd door. Zo wil St. Jansdal uit Harderwijk een polikliniek openen in Dronten, evenals de IJsselmeerziekenhuizen. En het Antonius Ziekenhuis uit Sneek wil een ziekenhuis realiseren in Emmeloord, terwijl er op steenworp afstand al een ziekenhuis staat. Wat een verspilling van geld, menskracht en energie.
En is deze situatie uniek? Geenszins. Een zelfde drama lijkt zich te gaan voltrekken op Walcheren. Een Zwitserse investeerder Davaci wil er een nieuw ziekenhuis bouwen, terwijl het ziekenhuis in Vlissingen thans dreigt te worden ontmanteld. De een zijn dood, de ander zijn brood lijkt het devies.
Tot in de negentiende eeuw was aderlaten heel populair. Daarvoor werden medicinale bloedzuigers gebruikt. De gedachte daarachter was dat bloedzuigers zo de lichaamssappen weer in evenwicht zouden brengen en een ziek lichaam genezen. In werkelijkheid legden heel veel mensen het loodje.
De bloedzuigers in de zorg lijken weer helemaal terug. Maar nu worden deze gebruikt voor instellingen. Onder markt- en concurrentieverhoudingen mag de ene instelling de ander leegzuigen. Zo zal er een nieuw evenwicht ontstaan. Dat is heilzaam is voor de instellingen, luidt het marktcredo van minister Klink en de zijnen. In werkelijkheid zal een toenemend aantal instellingen failliet gaan. Maar bloedzuigers werken nog steeds niet, geen patiënt wordt er beter van.
RSS-feed SP-columns Wat kun je met RSS?
--> bron SP
vrijdag 1 augustus 2008
HOOGLERAAR WIM GROOT ZEGT HET BETER TE WETEN DAN HET RIVM
Vakantie.
Tijd waarin kranten en televisie berichten over gifslangen in woonwijken, poema’s op de Veluwe, een ontsnapte varaan in Tiel en slecht onderzoek. Het RIVM stuurde vorige week een persbericht rond met als kop: “Stijging zorgkosten door vergrijzing valt mee”.
Door de toename van de levensverwachting onder mannen blijven echtparen in de toekomst langer bij elkaar.
Ze kunnen hierdoor langer voor elkaar zorgen en hoeven minder een beroep te doen op de formele zorg. Mensen blijven ook langer gezond waardoor het gebruik van zorg wordt uitgesteld.
Het RIVM-onderzoek trok veel aandacht.
De Volkskrant gebruikte het om in een hoofdredactioneel commentaar minister Donner te kapitelen over zijn uitspraak in De Telegraaf dat we in 2040 nog langer moeten doorwerken dan tot 67 jaar. Voor dergelijke paniekzaaierij was geen enkele reden, aldus de commentaarschrijver, want: “het is goed mogelijk dat de kosten van zorg tegen die tijd zullen meevallen”.
Een paar dagen later herhaalde Volkskrant columnist Hans Wansink dit nog eens.
Hij sloeg de plank helemaal mis met de opmerking dat “ouder worden niet automatisch betekent dat de zorgkosten toenemen”.
De gemiddelde zorgkosten van een 95-jarige vrouw bedragen ongeveer € 50.000,-- per jaar. Voor een man van die leeftijd is dat € 42.000,--.
Dat is ruwweg vijftien keer zo veel als de zorgkosten van een man met de leeftijd van een gemiddelde Volkskrant columnist.
Een langere levensverwachting leidt wellicht tot een beetje uitstel van zorgkosten. Elk jaar neemt de levensverwachting met ongeveer een maand toe. Deze besparing door uitstel van zorggebruik in de toekomst valt echter volledig weg tegen de factoren die de kosten van zorg verhogen. Het aantal ongehuwden stijgt en het kindertal daalt. In de toekomst zijn er hierdoor niet meer - zoals het RIVM denkt - maar juist minder partners en kinderen die mantelzorg kunnen leveren.
De belangrijkste redenen waarom de kosten sterk zullen blijven stijgen zijn echter dat het aantal ouderen toeneemt doordat de babyboomgeneratie vergrijst, we veeleisender worden en betere zorg willen, de medische technologie veel meer mogelijk maakt en de krapte op de arbeidsmarkt tot hogere salariskosten leidt. Het is nogal onnozel om, zoals het RIVM doet, er een klein meevalletje uit te lichten en dan net te doen alsof de stijging van de zorgkosten wel meevallen. Onze gezondheidszorg is nu al een van de duurste ter wereld.
Een gemiddelde Nederlander - jong, oud, ziek of gezond - betaalt € 4.200,-- per jaar aan de gezondheidszorg. Dat is veel geld. Elk jaar komt daar een bedrag van zo’n € 200,-- bij.
Het is niet vanzelfsprekend dat burgers bereid blijven steeds maar meer voor de zorg te betalen. Als we willen dat burgers bereid blijven om te betalen voor de toenemende kosten van zorg dan moeten we ervoor zorgen dat de kosten niet te hard stijgen, het geld voor de zorg goed besteed wordt en de lasten zo eerlijk mogelijk verdeeld worden.
Op elk van deze drie punten schiet het huidige stelsel tekort.
In de afgelopen jaren stegen de zorgkosten met 4 tot 10% per jaar.
Staatssecretaris Bussemaker van VWS constateerde onlangs dat geld van de AWBZ wordt gebruikt voor begeleiding bij bioscoopbezoek, wandelingen in het park en huiswerkbegeleiding voor jongeren.
De lasten zijn ook niet eerlijk verdeeld. Zo komen de kosten van de AWBZ vooral voor rekening van de lagere inkomens.
Het rapport van het RIVM is koren op de molen van mensen die hun kop in het zand steken en beweren dat de kosten van de vergrijzing overdreven worden.
Dit komkommeronderzoek kan het beste zo snel mogelijk in een la verdwijnen.
Wim Groot Hoogleraar gezondheidseconomie en hoogleraar evidence based onderwijs, Universiteit Maastricht.Lid van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg.
BRON SITE RAAD VOOR DE VOLKSGEZONDHEID
ARTIKEL VOLKSKRANT
Tijd waarin kranten en televisie berichten over gifslangen in woonwijken, poema’s op de Veluwe, een ontsnapte varaan in Tiel en slecht onderzoek. Het RIVM stuurde vorige week een persbericht rond met als kop: “Stijging zorgkosten door vergrijzing valt mee”.
Door de toename van de levensverwachting onder mannen blijven echtparen in de toekomst langer bij elkaar.
Ze kunnen hierdoor langer voor elkaar zorgen en hoeven minder een beroep te doen op de formele zorg. Mensen blijven ook langer gezond waardoor het gebruik van zorg wordt uitgesteld.
Het RIVM-onderzoek trok veel aandacht.
De Volkskrant gebruikte het om in een hoofdredactioneel commentaar minister Donner te kapitelen over zijn uitspraak in De Telegraaf dat we in 2040 nog langer moeten doorwerken dan tot 67 jaar. Voor dergelijke paniekzaaierij was geen enkele reden, aldus de commentaarschrijver, want: “het is goed mogelijk dat de kosten van zorg tegen die tijd zullen meevallen”.
Een paar dagen later herhaalde Volkskrant columnist Hans Wansink dit nog eens.
Hij sloeg de plank helemaal mis met de opmerking dat “ouder worden niet automatisch betekent dat de zorgkosten toenemen”.
De gemiddelde zorgkosten van een 95-jarige vrouw bedragen ongeveer € 50.000,-- per jaar. Voor een man van die leeftijd is dat € 42.000,--.
Dat is ruwweg vijftien keer zo veel als de zorgkosten van een man met de leeftijd van een gemiddelde Volkskrant columnist.
Een langere levensverwachting leidt wellicht tot een beetje uitstel van zorgkosten. Elk jaar neemt de levensverwachting met ongeveer een maand toe. Deze besparing door uitstel van zorggebruik in de toekomst valt echter volledig weg tegen de factoren die de kosten van zorg verhogen. Het aantal ongehuwden stijgt en het kindertal daalt. In de toekomst zijn er hierdoor niet meer - zoals het RIVM denkt - maar juist minder partners en kinderen die mantelzorg kunnen leveren.
De belangrijkste redenen waarom de kosten sterk zullen blijven stijgen zijn echter dat het aantal ouderen toeneemt doordat de babyboomgeneratie vergrijst, we veeleisender worden en betere zorg willen, de medische technologie veel meer mogelijk maakt en de krapte op de arbeidsmarkt tot hogere salariskosten leidt. Het is nogal onnozel om, zoals het RIVM doet, er een klein meevalletje uit te lichten en dan net te doen alsof de stijging van de zorgkosten wel meevallen. Onze gezondheidszorg is nu al een van de duurste ter wereld.
Een gemiddelde Nederlander - jong, oud, ziek of gezond - betaalt € 4.200,-- per jaar aan de gezondheidszorg. Dat is veel geld. Elk jaar komt daar een bedrag van zo’n € 200,-- bij.
Het is niet vanzelfsprekend dat burgers bereid blijven steeds maar meer voor de zorg te betalen. Als we willen dat burgers bereid blijven om te betalen voor de toenemende kosten van zorg dan moeten we ervoor zorgen dat de kosten niet te hard stijgen, het geld voor de zorg goed besteed wordt en de lasten zo eerlijk mogelijk verdeeld worden.
Op elk van deze drie punten schiet het huidige stelsel tekort.
In de afgelopen jaren stegen de zorgkosten met 4 tot 10% per jaar.
Staatssecretaris Bussemaker van VWS constateerde onlangs dat geld van de AWBZ wordt gebruikt voor begeleiding bij bioscoopbezoek, wandelingen in het park en huiswerkbegeleiding voor jongeren.
De lasten zijn ook niet eerlijk verdeeld. Zo komen de kosten van de AWBZ vooral voor rekening van de lagere inkomens.
Het rapport van het RIVM is koren op de molen van mensen die hun kop in het zand steken en beweren dat de kosten van de vergrijzing overdreven worden.
Dit komkommeronderzoek kan het beste zo snel mogelijk in een la verdwijnen.
Wim Groot Hoogleraar gezondheidseconomie en hoogleraar evidence based onderwijs, Universiteit Maastricht.Lid van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg.
BRON SITE RAAD VOOR DE VOLKSGEZONDHEID
ARTIKEL VOLKSKRANT
Abonneren op:
Berichten (Atom)
